จดหมายถึงพ่อ

ขอโทษนะครับที่ทำให้อารมณ์เสียกัน

ตอนแรกผมกะจะเขียนอีกเรื่อง

แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจแล้ว

อยากให้ได้อ่านบทความที่ผมพึ่งเขียน

เพื่อลงในหนังสืองานศพของพ่อ

เชื่อว่าหลังจากอ่านกันแล้ว

นอกจากคุณจะเข้าใจสาเหตุที่ผมหายไปมากขึ้นแล้ว

คุณอาจจะรักคุณพ่อของคุณมากขึ้นด้วย

================================

พ่อครับ

การสูญเสียพ่อไปในครั้งนี้ สำหรับลูกแล้ว มันไม่ใช่แค่การสูญเสียคนที่ลูกรักไป

แต่มันเหมือนชีวิตของลูกถูกอะไรบางอย่างฉีกขาด ชีวิตที่เคยดำเนินอยู่

ทางที่มองเห็นข้างหน้า ทุกอย่างเปลี่ยนไป

นั่นเป็นเพราะว่าวันเวลาที่ผ่านมาตลอด

พ่อเป็นเหมือนผู้นำทางชีวิตของลูก

เป็นเหมือนกัปตันเรือ เป็นเหมือนลมใต้ปีก เป็นเหมือนโค้ช เป็นเหมือนครู

เมื่อสิ้นพ่อลง ลูกถึงพึ่งตระหนักว่า ชีวิตที่ดำเนินอยู่มันหนาหนาสาหัสแค่ไหน

ลูกคงไม่เขียนว่าพ่อเป็นคนดีอย่างไร

ลูกเชื่อว่าทุกคนที่รู้จักพ่อนั้น ไม่ต้องการคำอธิบาย

หรือคำบอกเล่าถึงคุณงามความดีในตัวของพ่อ

ลูกเชื่อว่าทุกคนนั้นรู้ซึ้งเป็นอย่างดี

และลูกก็คงไม่เขียนว่าลูกรักพ่อแค่ไหน

ถึงแม้ตอนที่พ่อยังอยู่ เราจะไม่เคยแสดงความรักต่อกันเหมือนอย่างใครๆ

แต่แค่เรามองตาของอีกฝ่าย ก็สามารถรับรู้ถึงความรักที่อยู่เหนือการกระทำใดๆ

แม้กระทั่งขณะที่ลูกเขียนคำไว้อาลัยนี้

ลูกก็รู้สึกว่าพ่อกำลังยืนอยู่ข้างๆ อ่านสิ่งที่ลูกกำลังเขียนอยู่

เราคงไม่ต้องบอกอะไรกันมาก กับเวลาทั้งชีวิตที่เราได้อยู่ด้วยกัน

สิ่งที่เราทำให้แก่กัน มันบอกเรื่องราวที่อยู่ข้างในอยู่แล้ว

ในขณะที่พ่อยังมีชีวิตอยู่ ลูกรู้ตัวเสมอว่า ลูกเป็นลูกที่ทำให้พ่อเป็นห่วงตลอดมา

 การใช้ชีวิตที่ไม่เคยอยู่ในกรอบของลูก สร้างความเป็นห่วงให้พ่อเสมอ

แม้พ่อจะไม่เคยพูด ไม่เคยห้ามสิ่งที่ลูกทำ แต่ลูกก็รู้สึกได้ด้วยตัวเอง

ลูกจึงพยายามทำทุกอย่างเพื่อที่จะให้พ่อเห็นว่า ชีวิตของลูกจะไปได้ดี

แม้มันจะไม่เหมือนคนปกติที่มีชีวิตเป็นระบบระเบียบ

แต่ชีวิตของลูกก็จะเป็นชีวิตที่มีความสุขได้ไม่แพ้กัน

ลูกสำนึกเสมอว่า สักวันหนึ่งเราต้องจากกันในลักษณะนี้ 

ลูกพยายามอย่างมากที่จะให้พ่อหมดห่วงก่อนที่จะต้องจากกันไป

ลูกอยากให้พ่อสบายใจ 

ซึ่งลูกก็คิดว่าลูกสามารถทำให้พ่อหมดห่วงไปได้ไม่มากก็น้อย

สิ่งที่พ่อเพียรสร้างไว้ให้ครอบครัวของเรา บัดนี้ลูกต้องรับช่วงต่อ

และเมื่อได้มาทำเอง ลูกถึงพึ่งรู้ว่าสิ่งที่พ่อเคยแบกไว้นั้น

มันหนักหนาขนาดไหน

แต่ลูกก็อยากให้พ่อเชื่อ ว่าลูกจะทำได้ แม้มันจะไม่เท่าที่พ่อเคยทำไว้

แต่ถึงวินาทีนี้ พ่อคงเห็นแล้ว ว่าลูกทำหน้าที่ทุกอย่างได้

สมกับที่เกิดมาเป็นลูกของยอดคนอย่างพ่อ

ลูกจะพยายามทำทุกอย่างให้พ่อหมดห่วง และพักผ่อนอยู่ข้างบนนั้นอย่างสบายใจ

ตอนที่พ่อยังอยู่ พ่อพูดอยู่เสมอว่า

พ่อพยายามทำทุกอย่างไว้ให้ลูกๆอยู่กันอย่างสบาย

เราไม่มีเงินล้นฟ้าเหมือนใครเขา แต่เราก็อยู่กันได้อย่างมีความสุขและพอเพียง

ความพอเพียงเป็นสิ่งที่พ่อคอยปลูกฝังให้ลูกเสมอมา

และลูกก็รู้สึกขอบคุณที่พ่อสอนให้ดำเนินชีวิตแบบนี้

และสิ่งที่พ่อทิ้งไว้ให้ มันก็เหลือที่จะพอ เกินพอที่จะอยู่ได้อย่างมีความสุขและพอเพียง

ลูกอยากบอกพ่อว่า พ่อทำสำเร็จอย่างที่ตั้งใจไว้

จริงๆแล้วมันสำเร็จมานานแล้วล่ะพ่อ

เพราะสิ่งที่พ่อทิ้งไว้ มันไม่ใช่แค่วัตถุหรือเงินทอง

แต่มันเป็นวิถีการดำเนินชีวิตที่หล่อหลอมให้ลูกเป็นอย่างที่เป็น

มันเป็นสิ่งที่พ่อเพาะบ่มให้ลูกเป็นคนคิดดี พูดดี ทำดี

พ่อทำสำเร็จมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว พ่อคงไม่ต้องห่วงแล้วนะ

ความดีที่พ่อเคยทำไว้เป็นตัวอย่างให้ลูกเห็น ลูกจะนำมันมาปฏิบัติกับคนอื่น

ลูกจะพยายามดำเนินชีวิตตามรอยเท้าที่พ่อเคยเดิน

และลูกเชื่อเหลือเกินว่า มันจะนำพาความสุขและความสำเร็จมาสู่ชีวิตของลูก

เหมือนอย่างที่พ่อเป็น

ความทรงจำทุกอย่าง ลูกจะเก็บเอาไว้

แม้ร่างกายของพ่อจะไม่อยู่ตรงนี้แล้ว แต่พ่อจะอยู่กับลูกตลอดไป

วันใดที่ลูกประสบความสำเร็จ มีความสุข

ลูกจะหันไปมองข้างๆ และยิ้มให้ความว่างเปล่าตรงนั้น

ลูกรู้ว่ามันไม่ได้ว่างเปล่า แต่มันจะมีเงาของพ่อยืนอยู่ข้างลูก

คอยรับรอยยิ้มที่มีความสุขจากลูกอยู่

เหมือนตอนที่ลูกยิ้มให้พ่อก่อนที่พ่อจะหลับตาลงเป็นครั้งสุดท้าย

ลูกยิ้มเพราะอยากให้ภาพสุดท้ายที่พ่อเห็นเป็นภาพที่สวยงาม

แล้วเราจะยิ้มให้กันตลอดไป.....

ขอบคุณพ่อสำหรับทุกอย่าง

ลูกภูมิใจมากที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อ

ขอให้พ่อมีความสุขและมีรอยยิ้มเสมอไปครับ

ตวัน ชวลิตธำรง