เราทำอะไรอยู่?

ช่วงนี้ชีวิตยุ่งเหยิงสุดๆ

มันยุ่งด้วยน้ำมือของตัวผมเองแหละ

อาจเป็นเพราะช่วงก่อนผมว่างสุดๆ

ว่างจนฟุ้งซ่าน เลยรีบขวนขวายหาอะไรทำ

ทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว หาอะไรต่อมิอะไรมาสุมเต็มไปหมด

จนตอนนี้เริ่มรู้ตัวแล้ว ว่ามันหนักเกินไป

ตื่นมาในวันที่จิตใจยุ่งเหยิงพันพัวเหมือนเชือกกองใหญ่

เริ่มถามตัวเอง "เราทำอะไรอยู่"

ผมหันไปหาวิธีที่ใช้เสมอ เวลาลืมว่าเรากำลังอยู่ตรงไหน

นั่งเปิดรูปเก่าๆดู มองเห็นช่วงชีวิตที่เคยผ่าน

เส้นทางมากมายที่เคยท่องไป ผู้คนมากมายที่เคยเจอะเจอ

ฝากความทรงจำทั้งดีและร้าย ทั้งสุขและเศร้า
ประทับอยู่ตามมุมต่างๆของหัวใจ

ทั้งรอยมีด รอยเลือด รอยแผลเป็น รอยยิ้ม รอยจูบ รอยอาลัย
ทุกๆความทรงจำ เป็นเหมือนครูที่สั่งสอนผมให้เรียนรู้

ผมเก็บเรื่องราวเหล่านั้นไว้ ย้ำเตือนว่าผมมายืนตรงจุดนี้ได้อย่างไร

เริ่มตั้งเข็มทิศชีวิตให้ตรงเส้นทาง สะสมรอยยิ้มให้มากๆไว้เป็นเสบียง

วางหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่จำเป็นไว้
เหลือแต่สิ่งสำคัญและคล่องตัวต่อการเดินทาง

แล้วพรุ่งนี้ผมจะพร้อมที่จะเผชิญ....

พร้อมจะเจอสิ่งใหม่ๆที่สายน้ำจะพัดพามา.......

ปล1. รูปทั้งหมด ถ่ายในเวลาที่แตกต่างกัน มีอายุตั้งแต่1ปี-10ปี ทายซิว่ารูปไหนเก่าสุด

ปล2. ใครอยากไปคอนเสิร์ตที่สนามมวยวันศุกร์นี้ ทิ้งชื่อและจำนวนคนไว้นะครับ ผมจะลงทะเบียนไว้ให้ ไปรับบัตรได้ที่หน้างาน ตรงโต๊ะลงชื่อแขกของศิลปิน บอกชื่อและจำนวนคนตามที่บอกผมไว้นี่แหละ