คืนนี้ผมแอบย้อนเวลากลับไปเยี่ยมเยียนความทรงจำเก่าๆของตัวเอง

เมื่อประมาณเกือบ3ปีก่อน วันนั้นผมกับแฟนทะเลาะกันเป็นครั้งแรก

แปลกจังเลยที่การทะเลาะครั้งแรกของเรามันรุนแรง เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

แต่มันก็ทำให้ผมรู้ความจริงบางอย่างเกี่ยวกับการทะเลาะกัน

และทำให้ผมยึดความคิดนั้นเรื่อยมา หลังจากนั้นเวลาทะเลาะกับคนที่ผมรัก ไม่ว่าจะเป็นแฟน เพื่อน พ่อแม่พี่น้อง ผมจะคิดอย่างที่ผมบอกแฟนในวันนั้นเสมอ

วันนั้นผมบอกกับเขาว่า.......

 

ขณะนี้เรากำลังไม่เข้าใจซึ่งกันและกัน ฉันไม่เข้าใจว่าเธอคิดอะไร เธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมฉันทำแบบนั้น เราต่างพยายามที่จะบอกอีกฝ่าย ว่าฉันถูก เธอผิด เธอทำร้ายฉัน และฉันไม่ได้ทำร้ายเธอ เหมือนเราพยายามจะเอาชนะกัน ทำทุกอย่างให้อีกฝ่ายยอมแพ้

ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่าการทะเลาะกันของเราครั้งนี้จะจบลงยังไง ฉันรู้อย่างเดียวว่า

มันจะไม่จบหรอก.........ถ้าเรายังคิดว่าต้องเอาชนะอีกฝ่ายหนึ่งอยู่

 

 

อีกฝ่ายหนึ่ง.......เธอได้ยินไหม......อีกฝ่ายหนึ่ง.......

 

 

แค่คำนี้ก็ผิดมหันต์แล้ว เธอและฉันไม่เคยอยู่คนละฝ่าย เราอยู่ฝ่ายเดียวกันมาตลอดนะ แม้ขณะนี้ วินาทีที่เราทุ่มเถียงใส่กันนี้ เราก็ไม่ได้เป็นคนละฝ่าย เรายังอยู่ข้างเดียวกันเหมือนเดิม ถ้าเธอลืมความจริงข้อนี้อยู่ เราจะไม่มีวันเข้าใจกันได้

เธออย่าพูด ว่าเธอจะยอมให้ฉัน หรือถามฉันว่าทำไมฉันชอบเอาชนะเธอ ฉันไม่ได้อยากชนะเธอ เราไม่ได้สู้กันอยู่ซะหน่อย เราจะสู้กับคนที่อยู่ข้างเดียวกับเราได้ยังไง

ถึงตอนนี้เธอคงอยากถาม ถ้างั้นแล้วเรากำลังสู้อยู่กับใคร

ฉันจะตอบให้ ฝ่ายตรงข้ามคือความเข้าใจผิดไงล่ะ มันคือปัญหาที่เราสองคนจะต้องร่วมกันตอบให้ได้ ฝ่าฟันมันไปให้ได้ แก้ความเข้าใจผิดระหว่างกันให้ได้ นั่นต่างหากคือสิ่งที่เราสองคนร่วมกันสู้อยู่ 

หันหน้ามาหาฉันได้ไหม เหมือนอย่างที่ฉันพยายามตั้งสติแล้วยิ้มให้เธอ ค่อยๆพูดกันได้ไหม เราอยู่ข้างเดียวกัน และกำลังปรึกษาวางแผนจะเอาชนะศัตรูอยู่นะ

อยากให้เธอรู้ การที่เราทะเลาะกัน มันไม่ใช่สิ่งไม่ดี ตรงกันข้าม มันทำให้เราเข้าใจตัวตนของกันและกันมากขึ้น และตราบใดที่เรายังคิดเสมอว่า เราอยู่ข้างเดียวกัน เราจะเอาชนะฝ่ายตรงข้าม คือความเข้าใจผิดได้ในที่สุด การทะเลาะกันของเราจะจบด้วยความเข้าใจทุกครั้ง และเรายังจะรู้ใจอีกฝ่ายมากขึ้นด้วย

จำไว้นะ ฉันรักเธอ เธอก็รักฉัน และเราอยู่ข้างเดียวกัน จำให้แม่นๆนะ.......

 

 

ถึงตอนนี้ผมกับเขาจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว

แต่ผมก็ยังหวังว่า เขาคงจะไม่ลืมสิ่งที่ผมบอกในวันนั้น เพราะแม้กระทั่งจนวันนี้ ผมกับเขาก็ไม่เคยอยู่คนละข้างกันเลย...........